Gambia dag 2 - Brufut en Tujereng

Dinsdag 27 april gaan we eerst een stukje buiten het dorp kijken voordat we naar het ontbijt gaan. Het ontbijt is prima verzorgd met stokbrood, thee of koffie, ananassap en een omelet naar keuze. Ali, onze chauffeur, is ook al paraat tijdens het ontbijt. We gaan vandaag naar het Tanji Bird Reserve en het Brufut Woodland, natuurgebiedjes die noordelijk liggen van Sanyang en niet ver van de kust. Na de lunch gaan we naar Tujereng Beach, iets ten noorden van ons hotel.

We hebben om 07.00 uur afgesproken, maar als ik de deur van mijn kamer open, zie ik dat het nog pikdonker is. De anderen zijn desondanks ook paraat en na een kwartiertje lopen we naar het moerasje net buiten het dorp. Als eerste zien we hier een aantal Little Bee-eaters, die blijkbaar in het riet hebben geslapen. Het is nog veel te schemerig voor mooie foto's en alleen met een erg hoge ISO-waarde maak ik een paar bewijsplaatjes.

Er scharrelen ook wat kleine zangvogels rond, waaronder phyloscopen, maar de enige waar ik een foto van maak is misschien wel een westelijke vale spotvogel, maar wie het weet mag het zeggen. Er vliegen veel Grey-headed Gulls, grijskopmeeuwen over. Ze komen waarschijnlijk van hun slaapplaatsen en gaan nu op zoek naar voedsel. De aparte vleugelpunt is kenmerkend voor de soort.

De Pied Kingfishers, de bonte ijsvogels, hebben ook massaal in het moerasje geslapen, we zien er best veel. Jammer dat het licht nog steeds niet optimaal is, maar het zijn wel erg mooie vogels.

We keren om en lopen richting het resort. De toegang tot het vissersstrand ziet er armoedig uit, net als de struik waar twee Common Bulbuls in zitten, maar in een tuin bloeit een bougainvillea uitbundig met uitbundige kleuren.

Een koereiger en een ezel stappen nieuwsgierig rond en storen zich blijkbaar niet aan het vele afval en plastic dat werkelijk overal ligt.

Na het ontbijt stappen we in de Renault Espace, die ondanks de naam niet heel ruim is, zeker niet met 6 volwassenen, drie statieven, twee telescopren, meerdere fototassen en camera's die ook mee moeten en bij voorkeur in de aanslag moeten zijn. Dat blijkt al snel als Ali een Bearded Barbet ziet . Deze zwartbandbaardvogel is kleurrijk en zeker een van de mooiste van de reis. Gelukkig zijn er twee, die weliswaar hoog in een boom zitten, maar ons gelegenheid geven uit te stappen en behoorlijk wat plaatjes te maken.

Als we over de doorgande weg rijden, meldt Ali de volgende soort, de Piapiac, een soort die altijd in groepjes leeft. Als Ali de auto heeft gedraaid, kan ik met enige moeite vanuit de auto op afstand wat plaatjes maken. Op deze foto is de meest linkse een juveniele vogel met de kenmerkende roze snavelbasis.

Onderweg naar Brufut. Echt Afrikaans tafereel (foto: Gerrit Heester GH)

We stoppen onderweg bij de Tanji Bridge. Als ik uitstap zie ik in een struik een Abyssinian Roller, een Sahelscharrelaar. een prachtig beest dat wel even wil poseren voor een foto.

Op een strandje zit een hele grote groep Grey-headed Gulls. De ene vogel op 1/3 van links heeft lichtere poten en is misschien een Slender-billed Gull, maar zeker ben ik daar niet van.

Een Western Reef Heron staat roerloos langs de waterkant en wacht op een buitenkansje.

Een Great Egret wordt vergezeld door een Grey-headed Gull en een Caspian Gull.

Ook hier zien we Pied Kingfishers, nu in beter licht dan vanochtend, maar nog wel op een draad.

We rijden door naar Brufut waar Ali ons afzet. Wij gaan naar de "Hide" direct links van het pad en nemen plaats op de stenen bankjes die er gemaakt zijn, bestellen een kop koffie en wachten af wat er voor onze lenzen gaat komen.

De eerste vogel die we zien is een Laughing Dove.

Daarna volgt een mannetje Bronze Mannikin, een soort die in Azië Munia heet. Na het mannetje op de foto te hebben gezet, lukt het ook met een paartje van deze soort.

De volgende soort is de Lavender Waxbill, net als de Bronze Mannikin een nieuwe soort voor de lijst.

Een tweede soort duif duikt op. Een Black-billed Wood Dove, die sterk lijkt op de Blue-spotted Wood Dove.

De Blue-spotted Wood Dove is zo vriendelijk om ook nog even langs te komen, zodat we de verschillen met de Black-billed Wood Dove kunnen zien. De blauwe vlekken zijn goed te zien evenals zijn rode snavel.

En ook duif nummer 4 laat zich zien, een Red-eyed Dove.

Naast de Lavender Waxbills zien we ook wevers. De wever met de oranje-gele kop en de groene vleugels werd eerst als Black-necked Weaver gedetermineerd, maar er is blijkbaar een wijziging geweest en nu zou het de Olive-naped Weaver moeten zijn.

Deze wever komt ook even drinken. Welke soort, daar is zowel Lens als Obsidentify niet eenduidig over. Northern Red Bishop?

Dan zie ik opeens een vrij grote groene vogel opduiken uit het gebladerte. Ik realiseer me meteen dat het een Green Turaco is, een van de mooiste vogels van de reis toch wel.

We verlaten de uitkijkpost en lopen het bos in. Hert is al behoorlijk warm en het duurt even voordat we een "flock of birds" vinden. Ik zie de African Paradaise Flycatcher, maar zie geen kans daar een foto van te maken helaas, maar goed, ik heb daar al een mooi plaatje van in Madagaskar. Een Swallow-tailed Bee-eater werkt gelukkig wel goed mee.

Ook schiet ik wat plaatjes van het vrowtje van een Beautiful Sunbird.

Ik loop samen met Aad alvast het pad af en we stuiten op een prachtige Little Bee-eater, die zich uitgebreid laat fotograferen.

Aan de andere zijde van het pad zijn kort twee andere Little Bee-eaters aanwezig , zittend op een stekelige tak.

Op de terugweg gaan we nog heel even in de hide zitten. Een Red-eyed Dove krijgt gezelschap van een Honeyguide

We zien ook een Northern Grey-headed Sparrow en een Senegal Cougal.

We rijden terug naar het Rainbow Beach Hotel waar we een snelle lunch met tomatensoep en patat nuttigen en daarna verzamelen we weer op de zonovergoten parkeerplaats waar het behoorlijk warm is.

We gaan opnieuw noordwaarts, nu over de Coastal Road richting Tujereng waar we een gebiedje langs de kust gaan bezoeken. Onderweg stoppen we nog even bij een plasje wat direct al Senegal Thick-knee, African Wattled Plover en Spur-winged Plover oplevert.

Samen met Gerrit lopen we het talud af om dichterbij te kunnen komen, Om de hoek van een bosje zien we een behoorlijke groep met Senegal Thick-knee zitten, die weliswaar waakzaam zijn, maar ons toch redelijk dichtbij laten komen voor wat leuke plaatjes.

Aan de overzijde van de plas ontwaar ik tussen de overhangende takken een hamerkop, waarvan ik nog net een plaatje kan schieten.

Door het gebladerte heen zie ik ook een Longtailed Glossy Starling verscholen op een takje zitten. De nesten van wevervogels zie ik pas thuis als ik de foto in het groot kan bekijken.

Aan de overzijde van het plasje zie ik nog African Wattled Plover en Spur-winged Plover. Een beetje ver weg voor de 400mm, maar wel herkenbaar. Er komt ook een Spur-winged Lapwing. zoals de plover ook wel wordt genoemd, overvliegen.

Als we Tujereng Beach naderen zet Ali ons af bij de toegangsweg. Ik fotografeer een agame op een muurtje van een gebouw. Het beest is niet schuw, maar wat steekt er nog uit zijn bek? Waarschijnlijk een restant van een insect.

Langs de kant van de weg staat een karakteristieke Baobab. Ik kende de Baobab onder andere al van onze reis naar Madagascar, maar ook in Gambia is de boom wijdverspreid. De vruchten van deze boom zijn rijk aan vitamine C en vezels. Ze worden ook vermengd tot poeder dat dan weer in smoothies wordt gebruikt of in de cosmetische industrie.

Ik kan een plaatje maken van een verre kapgier, een soort die we veel gezien hebben, maar die ik nauwelijks voor de lens heb kunnen krijgen. Onderweg in de auto heb ik er heel veel gezien, maar dan was er vaak geen gelegenheid om mijn lens op deze soort te richten. Hier kreeg ik gelukkig wel een mooie kans. We struinen de weg af. Zonder dat ik het door heb, raak ik een stuk voor op de groep, op het gevaar af dat ik soorten mis. Aan de andere kant ook wel even lekker om je eigen tijd te kunnen nemen.

Als fotograaf sta je vaak voor dilemma's. Een Blue-cheekd Bee-eater zit hoog in een boom, waar je hem liever niet hebt en als dan de zon ook nog eens voor tegenlicht zorgt dan krijg je een foto waar je niet heel blij van wordt.

Ik loop om de boom heen, zodat ik de zon in mijn rug heb. Nog steeds hoog in de boom wordt het licht een stuk beter, maar nu zit de vogel achter een deel van de tak die uitsteekt. Ik moet het ermee doen. Hopen op een betere gelegenheid.

Ondertussen kan ik ook nog een plaatje schieten van een Yellow-billed Kite

Er vliegen 3 Senegal Cougals op van vlak voor mijn voeten. Een ervan gaat nog even op een niet te verre tak zitten en kan worden vereeuwigd.

We bereiken de zandduinen die direct aan zee liggen. Ton maakt wat filmpjes, Gerrit en Aad benutten de telescoop en Martin heeft zijn telelens in de aanslag.

En ik? Ik zie een tweetal Black-headed Lapwings. Van één maak ik een plaatje met veel tegenlicht en met een laag staande zon. Als ik de anderen er op attent maak, geeft niemand tijdig sjoege en daarna zijn de vogels gevlogen.

De kuifleeuwerik, een soort die ik in Spanje veel zag.

Een adulte Chestnut-bellied Starling en een juveniel struinen de duinen af op voedsel.

Een non-breeding White-billed Buffalo Weaver is de volgende en meteen ook de laatste soort die we hier langs de kust in Tujereng zien.

Wanneer we bijna terug zijn bij het hotel zien we een hele groep African Jacana. Van 3 exemplaren kan ik in de schemer alleen een bewijsplaatje van maken.

De schemer is van korte duur hier in de tropen en als we langs het plasje voor het dorp rijden waar we vanochtend zijn begonnen, is de ijsvogel niet meer als een silhouet. We gaan naar onze kamers, knappen ons een beetje op en zitten om half acht aan het diner. Met de geluiden van de ruisende zee op de achtergrond gaat een maaltijd er altijd wel in, hoewel maar eens te meer blijkt dat ik niet veel eet. Voor mij mogen de porties de helft keiner zijn.

As de anderen al naar de kamer zijn, load ik wat foto's up van mijn camera naar mijn telefoon. Fijn dat dit met mijn nieuwe camera vrij gemakkelijk kan, terwijl ik met de 7D altijd een kaartlezer en een iPad of laptop nodig had. Met de foto's illustreer ik het verslag op Polarsteps, zodat het thuisfront mee kan lezen. Op mijn kamer lees ik nog wat voordat ik het licht uitdoe. Het was een lange, maar leuke dag.